Ahşap Sandalyeler

Masif ahşap sandalyelerimiz, 1. sınıf fırın kurusu kayın ağacı kullanılarak üretilmektedir.

Masif ahşaptan üretilen sandalyelerimiz, her biri kendine özgü renk, desen ve form detaylarıyla doğanın eşsiz dokusunu yansıtır. Yüzeydeki hareler, budak izleri ve ince çatlaklar, ürünün doğallığını ve el işçiliğinin zarafetini vurgular. Her bir ahşap parça, yaşam alanlarınıza sıcaklık ve karakter kazandıran özgün bir tasarım hikâyesi taşır. Aynı bölgede yetişen iki kayın ağacını düşünün; biri su kenarında, rüzgâra açık bir noktada, diğeri ise biraz daha içeride, korunaklı bir alanda büyür. Bu doğal fark bile ağacın renk tonunu, harelerinin yoğunluğunu ve dokusunun sertliğini etkiler. Her parça bu nedenle kendine özgüdür. Evimlüks olarak, bu doğallığı koruyarak her sandalyemizde ağacın karakterini ve doğanın hikâyesini sizlere sunuyoruz.

Tasarımınıza göre cila ve lake seçeneklerimiz mevcuttur. naturel cila, şeffaf vernik kullanarak ağacın kendi rengi alması işlemidir. Ceviz cila ise ağaca ceviz rengi patina uygulayarak ceviz gibi kahverengi tonlar alması işlemidir. Meşe cila ise ağaca meşe rengi patina uygulayarak meşe gibi sarımtırak tonlar alması işlemidir.

Genel olarak kayın ve gürgen ağacı kullanıyoruz. İsteğiniz üzerine meşe veya ceviz ağacı çalışılabilir ancak iskelet az adet üretime gireceği için hem işçilik hem de malzeme değişimi ile adet başı 3x-4x aralığında fiyatlara ulaşmaktadır.

Evet tercih edebilirsiniz, ancak lake boyanın zahmetli kullanımı vardır. kolay çizilebilir yüzey olması nedeni ile vurma ve çarpmalara karşı yüzey dayanıksızdır. lake boyalar ağaç üzeri uygulandığı için ağaç üzerindeki doğal çukurluklar oluşacaktır. Bu normal bir durumdur.

Ahşap sandalyelerde dayanıklılık ağaçtan sonra en önemli işçilik detayı birleşim yerleridir. Biz zıvanalı birleşim yöntemi ve endüstriyel baskı makinasında sertifikalı tutkallar kullanarak sandalyelerimizi üretiyoruz. Bu sandalye üretim metodları arasında en sağlıklı olanıdır. Kavelyalı üretim yapılan sandalyeler birleşim yerleri zayıf olduğu için kolay ayrılma nedeni ile kullanım ömrünü kısaltır. Zıvanalı veya kavelyalı birleşim dışarıdan anlaşılamamaktadır. Kavelyalı birleşim, başlangıçta ucuz fiyat gibi gözüken pahalı yatırımlara sebebiyet vermektedir. Sandalye alırken mutlaka güvenilir firmalardan alışveriş yapmalısınız. Bizim yaptığımız metodlar ile ahşap sandalyeler doğru kullanıldığında(iki ayak üzerinde yaslanılması, direkt olarak güneş ışığında bekletilmemesi, özenli kullanılması) ömürlük bir sandalyeniz olur. Ürünlerimiz, maksimum dayanıklılık için üretilmiş olup, farklı kullanıcı ağırlıklarını güvenle taşır.

Ahşap yüzeyler, uzun ömürlü ve estetik görünümü korumak için düzenli olarak nemli bezle silinmelidir. Üzerinde yer alan hazeranlar, doğal örme tekniğiyle üretildiği için ıslak bırakılmamalı ve iplikler asla çekilmemelidir; gerekirse makas ile nazikçe kesilmelidir. Ahşap ürünlerin temizliğinde kimyasal kullanımından kaçınılmalıdır; bu, hem ahşabın özüne zarar verir hem de cilasında olumsuz tepkimelere sebep olarak ürünün görünümünü bozabilir.

Kumaş veya deri döşemeler için uygun temizlik ürünleri kullanılmalı, ürünler doğrudan güneş ışığından korunmalıdır. Ahşap doğal bir malzeme olduğu için form değiştirme eğilimindedir; uzun süre güneş ışığına maruz kalırsa bükülme veya eğilmeler meydana gelebilir. Bu süreç, mobilya sektöründe “ağaç çalışıyor” olarak adlandırılır ve sandalyenizin doğal karakterinin bir parçasıdır.

Kayın ağacı (Fagus spp.) genellikle 30–40 m’ye ulaşabilen yüksek, silindirik gövdeli bir ağaçtır. Açık gri veya koyu gri kabuğu ömür boyu çatlamadan pürüzsüz kalır. Yaprakları basit, oval ve kenarları dişli veya düz (sabittir), ilkbaharda parlak yeşil renkte açar; sonbaharda ise sarı-turuncu renklere döner. Meyvesi sert kabuklu “nus” adı verilen üç köşeli bir fındık şekline sahiptir; olgunlaştığında üzerindeki kapsülü (kupula) çatlayarak içinde iki yağlı tohum bırakır. Kayın, yavaş büyüyen ama doğru koşullarda ince ve düzgün dallar oluşturur; genç sürgünleri tüylüyken, olgun ağaçların dalları pürüzsüzdür.

Yetişme Bölgeleri

Kayın türleri özellikle orta ve soğuk ılıman kuşaklarda iyi gelişir. Türkiye’de başta Karadeniz ve Doğu Anadolu’nun yüksek, nemli kesimleri olmak üzere Akdeniz kıyı kuşağının ılıman orman alanlarında yaygındır. Kayın orta dereceli sıcaklıkları (yıllık ortalama 7–15°C) ve yıllık 700–1500 mm yağış gibi nemli iklim koşullarını sever. Humusça zengin, iyi drene edilmiş topraklarda en verimli büyür; en büyük düşmanı ise don ve kuraklıktır. Türkiye’de Doğu ve Avrupa kayını olarak iki tür bulunur ve Marmara, Karadeniz, Ege bölgeleri ile Doğu Anadolu’nun yüksek kesimlerinde doğal ormanlar oluşturur.

Fiziksel ve Mekanik Özellikleri

Yoğunluk ve sertlik:Kayın odunu ortalama 700–720 kg/m³ yoğunluğa sahiptir. Janka sertlik değeri yaklaşık 1300 lbf (yaklaşık 5,8 kN) olup, sert ve dayanıklı bir kerestedir. çürümeye karşı fazla dayanıklı kabul edilmez (çürük ya da böcek saldırısına karşı hassastır)

Lif ve doku: Kayın odunu geniş damarlı (difüz damarlı) ahşaptır. İri gözenekleri olmayan ince ve düzgün bir dokuya sahiptir. Kayın odununda sık görünür “ışın demeti” çizgileri (ray flake) oluşur, bu da özellikle kadran kesitte belirgindir. Lif yapısı düz ve ince taneli olduğundan cilalandığında homojen ve parlak bir yüzey sunar.

İşlenebilirlik: Kayın ahşabı genel olarak iyi işlenebilir bir malzemedir. Planya, freze gibi işlemlerde performansı yüksektir ve yapıştırılması, boyanması kolaydır. Buhar eğilmeye olumlu yanıt verir, dolayısıyla kıvrımlı mobilya parçaları üretiminde kullanışlıdır, Öte yandan, kayının kurutma sürecinde büzülmesi ve çatlaması görülebilir; bu nedenle kerestesi fırınlanarak nem dengesinin sağlanması önerilir.

Mobilya Sektöründe Tercih

Estetik: Açık kremimsi renkte, homojen dokulu; doğal, sade görünümüyle ofis ve oturma mobilyalarına uygundur. Çizgili damar deseni yoktur.

Dayanıklılık: Elastik + sert yapısı ile darbeye çok dayanıklıdır; uzun süre çatlamadan, bükülmeden kullanılabilir.

Kullanım: Özellikle masa, sandalye, dolap gibi yoğun kullanıma maruz ürünlerde (ofis mobilyası, ahşap koltuk vb.) en çok tercih edilen türdür

Gürgen ağacı (Carpinus betulus) genelde 15–20 m boylarında, yoğun dallı bir yapıya sahiptir. Koyukahverengi genç dalları zamanla grimsi koyu griye döner ve belirgin şekilde pürüzsüz bir kabuk oluşturur. Yaprakları oval biçimde, çift tırtıklı kenarlı ve tepesi sivridir; ilkbaharda taze yeşil renge bürünürken sonbaharda altın sarısına döner. Gürgenin meyveleri küçük fındığa benzer; her bir meyve, uzun sap ucunda üçgenimsi kanatlı bir kapsülün içinde gelişir. Kök sistemi yüzeye yakın yayılarak toprağı sıkılaştırmaya yardımcı olur ve ömrü 200 yılı bulabilir. Her iki ağaç da derin köklü olmakla birlikte, kayın çok sık ormanlarda düz, uzun gövdeler geliştirirken gürgen daha kısa, dallı bir taç yapısı sergiler.

Yetişme Bölgeleri

Gürgen ağacı, Avrupa’nın büyük çoğunluğunda, Batı Asya ve Kafkaslar’da doğal olarak yaygındır. Türkiye’de Trakya, Marmara, Ege, Kuzey Anadolu ve Doğu Anadolu’nun nemli ormanlarında görülür. Ilıman iklimleri tercih eden gürgen, çok yüksek sıcaklıklardan kaçınır ve deniz seviyesinden 1500 m’ye kadar yüksekliklerde yetişebilir. Toprak konusunda seçici değildir; kumludan ağır killiye kadar değişik topraklarda büyür, ancak özellikle nemli, humusça zengin topraklarda daha verimlidir. Kısa süreli su baskınına ve rüzgâra dayanabilen gürgen, kısmi gölge altında da gelişimini sürdürebilen gölge toleranslı bir türdür. Nemli ve serin yazlar ile ılıman kış koşullarına sahip alanlarda en iyi performansı gösterir.

Fiziksel ve Mekanik Özellikleri

Yoğunluk: ~735 kg/m³.

Sertlik: Janka ~1630 lbf (Avrupa’nın en sert odunlarından)

Lif yapısı: Çok sık lifli, hafif interlock olabilir; ince, homojen doku

Gözenek yapısı: diffuse (çok ince gözenekli).

Genel: Çok sert ve aşınmaya dayanıklı (aşınma direnci mükemmeldir), ancak çürümeye karşı dayanıksızdır

Makinede işlem: Zor işlenir; yüksek yoğunluk ve sertlik nedeniyle keserken yüksek güç gerektirir

Kurutma: Büyük ölçüde büzülür, kurutma sırasında çatlama riski yüksektir. (özellikle kesit kalınsa)

Şekil verme: Esnek değildir, karmaşık şekillerde işlem zordur. Cila, boyama ve tutkallama iyi tutunur.

Kullanım Alanları

Mobilya: tornavida sapı gibi sert ve küçük alanlarda kullanılır.

Döşeme: Yüksek aşınmaya maruz kalan zemin kaplamalarında (parke) kullanılır.

Aletler: Müzik aleti vurma parçaları (davul tokmağı vb.), alet sapları, kayar-maşin dişlileri, torna objeleri gibi yüksek mukavemet gereken uygulamalarda tercih edilir.

Estetik: Soluk krem-beyaz renkli, ince doku; modern mobilya tasarımlarına uyum sağlar. Yüzeyi pürüzsüzdür.

Dayanıklılık: Avrupa’nın en sert ağacı olması nedeniyle çizilmeye ve aşınmaya karşı çok dayanıklıdır.Kütlesi ağır, stabilitesini uzun süre korur.

Kullanım: Yoğun çalışma koşulu gerektiren masa-sandalye ayaklarında, döşeme ve torna işlerinde tercih edilir; mobilyada dolaylı olarak (“iskelet”) tercih edilir

Meşe, özellikle ılıman iklimlerde, görece nemli ve orta–yüksek rakımlı bölgelerde yaygındır. Türkiye’de Karadeniz, Marmara ve İç Anadolu’nun yüksek orman kuşaklarında doğal olarak bulunur. Yavaş büyüyen ve uzun ömürlü bir türdür. uygun koşullarda birkaç yüz yıl yaşayabilir. Toprak açısından çok seçici değildir; kalkerli, kumlu balçıklı ya da humusça zengin alanlarda gelişebilir.

Fiziksel ve Mekanik Özellikler

Meşe odunu oldukça sert, yoğun ve dayanıklıdır. Diri odunu açık krem-sarı tonlardayken, öz odunu koyu kahverengiye döner. Catlama ve deformasyon riski yüksek bir ağaçtır.

Kurutulmuş (yaklaşık %12 nem içeriğinde) halde hava-kurusu yoğunluk yaklaşık 0,65–0,80 g/cm³ (650–800 kg/m³) olarak belirtilmektedir. 

Bükülmeye karşı mukavemet (Modulus of Rupture, MOR) yaklaşık 60–120 N/mm² aralığındadır (yani ~ 60–120 MPa). 

Eğilme elastik modülü (Modulus of Elasticity, MOE) ~ 10.200–15.700 N/mm² (yani ~10,2–15,7 GPa) aralığındadır. 

Janka sertlik testiyle ölçülen değerler ~ 4,8–9 kN (yaklaşık 1.080–2.000 lbf) civarındadır.

Radyal / tanjansiyel kuruma‐çekilme oranları: Radial ~ 2,3-3,1 %, Tanjansiyel ~ 4,0-6,1 %.

Bu mekanik değerler, meşeyi mobilya, döşeme ve yapı elemanlarında yüksek mekanik dayanım sunan bir malzeme haline getirir. Örneğin, 10 GPa üzeri MOE değeri, uzun süreli yük altında biçim değişiminin sınırlı olacağını gösterir. Janka değerinin oldukça yüksek olması ise çizilme ve ufalanma gibi aşınma mekanizmalarına karşı direncin iyi olduğunu gösterir. Dolayısıyla meşe, özellikle sandalye ayakları, masa iskeletleri, zemin kaplamaları gibi "çok kullanılan" alanlarda tercih edilir.

Ceviz ağacı, Juglans cinsine ait ve özellikle Juglans regia türü olarak bilinen yaygın bir türdür. Türkiye’de “ceviz ağacı” denildiğinde genellikle bu tür kastedilir, özellikle meyve üretimi amacıyla da yoğun olarak yetiştirilmektedir. Doğal yayılımı Avrupa, Asya ve Türkiye’yi içerir; ılıman iklim bölgeleri, nemli ve verimli topraklar ceviz ağacı için uygun koşullardır. 

Gövde ve kabuk: Ceviz ağacının gövdesi genellikle düz ve geniş çaplıdır. Kabuk gri-kahverengi tonlarında olup dallanma geç dönemlerde artabilir.

Yapraklar: Yapraklar bileşik yapılıdır (çeşitli yaprakçıklar içerir), uzun saplıdır. Yaprakçıklar oval ve kenarları düz ya da hafif dalgalı olabilir.

Meyve: Tipik olarak dışında yeşil sert kabuklu bir dış kapsülü ve içinde ceviz içi yer alır (yemelik ceviz için ayrıca). Bu yönüyle ağaç sadece odun kaynağı değil meyve kaynağı da olabilir.

Odun rengi ve yapısı: Taze kesildiğinde açık kahverengi–krem tonlarında olabilir; zamanla koyu kahverengiye dönüşür. Lif yapısı düzgün, homojendir; içinde dekoratif damarlar, “burl” (köksap) desenleri gibi estetik unsurlar bulunabilir.

Fiziksel ve Mekanik Özellikleri

Aşağıda ceviz odununun mekanik ve fiziksel bazı değerleri yer almaktadır — bu değerler üretim, işleme ve mobilya tasarım kararlarında önemlidir.

• Yoğunluk (12 % nem içeriğinde): ~ 609 kg/m³ yani ~0.55 özgül ağırlık. 
• Bükülme dayanımı (Modulus of Rupture, MOR): Türkiye’de yapılmış bir çalışmada ~ 102.3 N/mm² olarak bulunmuştur.
• Elastikiyet modülü (Modulus of Elasticity, MOE): Yaklaşık 11.584 MPa (~11.6 GPa) olarak verilmiştir.
• Sertlik (Janka testi, yan kesit): Örneğin Türkiye’deki çalışma 59.2 N/mm² olarak ölçmüştür. 
• İşlenebilirlik açısından: Ceviz odunu “orta yoğunluklu, işlenmesi kolay, boyama ve cilalama için iyi yüzey veren” bir ağaçtır. 

Bu değerler pratikte şu anlamlara gelir:

• Mobilya üretiminde ceviz, hem estetik yüzey kalitesi hem de dayanıklılığı açısından tercih edilir.
• Yoğun kullanım (örneğin sık oturulan sandalyeler) için ideal bir ilk tercih olmayabilir; daha çok estetik, orta-yük kullanım ve dekoratif ürünlerde öne çıkar.
• Kurutma ve işleme sırasında dikkatli olunmalıdır; çünkü doğal malzemenin değişkenliği bu değerleri etkileyebilir.

Kullanım Alanları 

Ceviz odununun kullanım alanları oldukça çeşitlidir:

• Mobilya sektörü: Ceviz masa üstleri, sandalye oturumları, dolap cephesi, özel üretim mobilyalar. Estetik yüzeyi ve zengin damar dokusu sayesinde lüks segmentte sık kullanılır.
• Dekoratif ve lamine kaplamalar: Ceviz odununun yüzeyindeki desenler (örneğin burled ceviz) kaplama, lamine panel gibi dekoratif uygulamalarda değer kazanır.
• İç mimari uygulamalar: Yemek odası takımları, kitaplıklar, özel kontrplaklar gibi alanlarda tercih edilir.
• Müzik aletleri ve oyma işleri: Damar desenleri ve yüzey kalitesi sayesinde enstrüman kasaları, oyma dekorasyon işleri için uygundur.

Ihlamur ağacı, Malvaceae (ebegümecigiller) familyasına ait Tilia cinsinden bir orman ağacıdır ve yaklaşık 30 kadar türü bulunmaktadır. Boyları genellikle 20–40 metreye kadar ulaşabilir.  Türkiye’de Karadeniz, Marmara ve Ege bölgelerinde ılıman nemli iklim şartlarında rahatça yetişir; humusça zengin, hafif kireçli ve yeterli nem sağlayan toprakları tercih eder.

Gövde ve Kabuk: Genç bireylerde kabuk açık gri-kahverengi, olgun ağaçlarda daha koyulaşabilir; dallanma zamanla artar.

Yapraklar: Kalp biçimli, asimetrik yaprak sapına sahip, 6–20 cm boyunda olabilir. Alt yüzeyi tüylü ya da düz olabilir; tüylü alt yüzlü türlerde hafif “gümüşi” görünüm gözlenir.

Çiçek ve Meyve: İlkbahar ya da yaz başında açan hoş kokulu çiçekleri arılar tarafından yoğun ziyaret edilir; ardından küçük, sert kabuklu tohum içeren meyveleri gelişir. 

Fiziksel ve Mekanik Özellikler

• Örnek bir çalışmada Tilia tomentosa odununun hava-kuru yoğunluğu ~ 489 kg/m³ olarak ölçülmüştür. 
• Aynı çalışmada Janka sertlik değerleri ( farklı yüzeylerde ) ~ 50–33 N/mm² aralığında bulunmuştur. 
• Vida ve çivi tutma kapasitesi de ölçülmüş: örneğin enine kesitte çivi tutma ~ 5 N/mm² düzeylerinde. 

Bu değerler ıhlamur odununun orta sertlikli, işlenebilirliği yüksek ama mekanik dayanımı çok yüksek olmayan bir odun türü olduğunu gösterir. Bu nedenle yoğun yük taşıyan yapı elemanlarından ziyade iç mekan mobilyaları, oymacılık işleri gibi uygulamalarda tercih edilir.

Kullanım Alanları

• Mobilya ve dekoratif işçilik: Odunu hafifliği, düzgün lif yapısı ve işlenebilirliği sayesinde sandalyeler, dolap kapakları, kitaplıklar, oyma eserler için uygundur.
• Peyzaj ve kent bitkisi: Ihlamur ağaçları geniş tepe yapısıyla gölge veren, estetik görünümlü kent ve park ağaçları olarak yaygındır.
• Odun ve küçük yapı uygulamaları: Yoğun mekanik yük gerektirmeyen alanlarda — örneğin küçük kutular, dekoratif profil tahtalar kullanılabilir.
• Arıcılık için kaynak: Ihlamur çiçekleri arılar için nektar kaynağıdır; ıhlamur balı üretimi açısından önem taşır. 

Ağaç dışı herhangi bir karışım olmadan sadece ağacın kendisi kullanılır. Dayanıklılığı yüksektir ve doğal bir görünüm sağlar.

Masif ahşap yerine, birden fazla ahşap vb. tabakasının preslenmesiyle elde edilen malzemeler. Ekonomik ve işlenmesi kolaydır. Sunta boşluklu yapıya sahip olup hafiftir ve sürekli tekrarlanan vidalı işlemlerde sunta işlevini yitirir. Suya karşı da oldukça dayanıksızdır. Mdf ise daha ağırdır ve sıkı gözeneklere sahiptir. mukavemeti daha yüksektir. Ağaç kontrplak ise mdfye göre daha dayanıklıdır. koltuk kasalarında ve dekoratif yüzeylerde kullanılır.

Farklı ağaç türlerinden, soyma, dilme ve biçme yöntemleriyle elde edilen ince ahşap levhalardır. Birçok alanda kullanılır. Sandalyelerde ise eğri yüzeylerde genelde sırt ve oturumda papeller birleştirilerek dayanıklı oturum ve sırtlıklar elde edilir. Papeller döşemelik kumaşlar ile kaplanarak sandalyemizin tasarımı ve ergonomisinde önemli yere sahiptir.

Ahşap parçaları birleştirmek için yapılan çıkıntılı yivli parçadır. Ahşap işçiliğinde en dayanıklı birleşim yöntemlerinden biridir.

Sandalyede Zıvana Nerede Kullanılır?

1. Sırtlık ile oturma yüzeyi bağlantısı:Sandalyenin arka ayakları ve sırtlık dikmeleri arasına zıvana açılır.
2. Bacaklar ve oturma yüzeyi birleşimi:Bacaklar oturma yüzeyine zıvana ile geçirilir; ekstra sağlamlık sağlar.
3. Traversea / destek çubukları:Bacaklar arasındaki çapraz veya yatay destekler zıvana ile sabitlenebilir.